Zo terugkijkend is het alles behalve een makkelijk jaar geweest. Oudste zoon geholpen op zichzelf te gaan wonen en een half jaar later weer terug verhuist. Plannen voor verbouwing gemaakt en weer in de koelkast gezet. Jongste dochter kreeg een gebroken been. Uitdagingen met het werk van mijn vrouw. Een totaal verregende zomervakantie. Problemen met de voortgang van mijn studie. Allerlei kleine tegenslagen met het huis. Auto kapot en maar meteen verkocht. Klein gedonder zoals een gestolen fiets en meer van dat soort dingen. Het is allemaal niet zo gelopen als dat we hadden verwacht en we konden minder genieten dan we hadden gehoopt. Vaak keken we elkaar aan en zeiden we "Ach, als het niet gaat zoals het moet, dan moet het maar zoals het gaat'.
En zo is het ook. Want er waren veel zilveren randjes aan dit roestige jaar. Een paar dagen samen genieten in mooi Portugal. Oranje band judo voor jongste zoon en gele band karate voor jongste dochter (na het gebroken been!). EHBO diploma voor oudste dochter (nee, geen oorzakelijk verband). Het huis zo goed als af. Goede resultaten op school voor alle kids. Een mooie nieuwe (oude) motor. Een ere-diploma van het Generaal Snijders-fonds voor mijn schoonvader. Een baan en nieuwe opleiding voor oudste zoon. Alweer elf jaar samen. Mijn tweede jaar als leraar. Een lang weekeinde jazz-festival in Breda. En natuurlijk het hele gezin weer gezond en bij elkaar.
We weten nu al dat volgend jaar ook de nodige uitdagingen zal meebrengen en dat sommige dingen nooit meer het zelfde zullen zijn. Maar we blijven nieuwsgierig naar wat de toekomst voor ons in petto heeft, inclusief de zilveren en gouden randjes...
0 reacties:
Een reactie plaatsen