30 november 2011

Kinderen in het verkeer

Vanochtend werkt mijn vrouw thuis, dus kon ik de auto gebruiken om jongste zoon naar school te brengen. Een ritje van krap tien minuten en weer terug. Altijd een drukke route met fietsende ouders met kinderen achterop en kinderen die nog maar net zelfstandig naar school rijden. Daar tussendoor rijden alle leasebakken, vuilniswagens, koeriers, noem maar op. Bestuurders die meer bezig zijn met de klok dan met het verkeer, iets waar ik mijn kids al sinds jaar en dag voor waarschuw.

Op de weg terug rij ik op een stoplicht aan. De weg bestaat uit één strook, ternauwernood breed genoeg voor twee auto's. Het is een donkere weg, omgeven door hoge bomen. Op die weg ligt aan weerszijden een zogenaamde fietssuggestiestrook. Daar mogen de auto's dus gewoon overheen, het is geen fietspad. Maar het helpt wel, je bent alert op fietsers. Waar ik echter niet alert op was, was het 11-jarige meisje dat zonder verlichting aan doodleuk links tegen het verkeer inreed. Wel over de fietssuggestiestrook maar aan de verkeerde kant van de weg. Het scheelde werkelijk maar een haar of ze lag onder de auto. Lang leve het ABS. Het meisje fietste gewoon door.

Ik er achteraan om even een gesprekje met haar te hebben. Een Marokkaans meisje dat dus echt niet wist dat je niet aan de linkerkant van de weg mag rijden. "Maar als ik straks naar huis rij dan rij ik toch ook over dat stuk en dan mag het wel, dan mag het toch nu ook?" Daar sta je dan, om kwart over acht, langs de weg verkeersles te geven. Ja er hadden wel vaker auto's getoeterd en mensen geroepen, maar ze begreep nooit waarom dat was. Zo reed ze al een paar jaar naar school. En verlichting op haar fiets had ze nog nooit gehad. Dat had ze niet nodig, want ze kon alles goed zien. Net als peuters: die denken dat jij hetzelfde ziet als zij, dus als ze hun handen voor hun ogen doen dan ziet niemand ze.

Of mijn gesprek indruk op haar heeft gemaakt dat weet ik niet. Na de bijna aanrijding was het voor mij vooral verbijsterend. Omdat ik het niet te geloven vind dat een kind van elf jaar zo weinig verkeersinzicht heeft. Goed, ik moet dus blijkbaar nog voorzichtiger zijn... al negeerde het meisje een batterij verkeersregels, ik was aansprakelijk geweest als ze onder mijn auto lag. Los van de aansprakelijkheid is dit iets dat je niet wil meemaken.

0 reacties:

Een reactie plaatsen