18 november 2011

Bye Yamaha, hello Honda

OK, de motorrit vorige week was heerlijk. Al een hele tijd wil ik de motor inruilen voor een exemplaar wat een beetje minder fel is en meer mogelijkheden biedt om met z'n tweeën op pad te gaan. Een waarop ik jongste dochter naar haar moeder durf te rijden. Waarop ik desnoods wat boodschappen mee kan nemen. Maar geld is altijd een issue: een nieuwe motor kost geld en daar ga ik voorzichtig mee om. Aangezien onze financiën het toelaten hebben we samen toch besloten het te doen. En dus heeft vandaag mijn Yamaha scheurijzer een laatste rit richting de dealer gemaakt en ben ik teruggekomen op een Honda Pan European. Groter, minder nerveus, koffers aan de zijkant en veel meer een toermotor. Gemaakt voor lange ritten met twee personen en bagage, dus wellicht zit er nog wel een weekeindje of wat weg met z'n tweetjes in.

De reden dat we nu toch wat geld in een andere motor stoppen is dat we geen geld willen besteden aan een tweede auto. De motor is voor mij nu mijn belangrijkste vervoermiddel en mijn vrouw heeft de auto nodig voor haar werk. Een motor als primaire vervoermiddel heeft zo zijn beperkingen, dus je moet er goed over nadenken en echt zeker weten dat je dit (in weer en wind) vol kan houden. Motorrijden lijkt zo leuk als het lekker weer is, maar met een plensbui, in de wind of in de kou rijden is toch echt iets heel anders. Dan is het simpelweg hard en geconcentreerd werken. Even snel ergens heen betekent altijd je motorpak aan en daar ben je toch al snel een minuut of tien mee bezig.

Ik ben tevreden met mijn keus. Het is dezelfde motor die al jaren door de KLPD wordt gebruikt en dat zegt iets over de kwaliteit en de rij-eigenschappen. Nu eerst maar eens wat kilometers gaan wennen aan dit bakbeest.

0 reacties:

Een reactie plaatsen